DE WINTERSCHILDER

Winterschilders, schilders die in de winter binnen schilderden om geld te kunnen verdienen. Ik schilder in de winter binnen en verdien er geen klap mee maar hee, het frist wel op!!
Zjiet was dus weer eens verder gegaan met klodderen.

Vorige week zondag de plaatselijke K.arwei binnengerold en ja, ik wist precies wat het moest worden. Beide blikken uit het vak geplukt en een blik geworpen op de acrylverf...... hmmmm die heeft behoorlijk veel voordelen, na 1 uur stofdroog, verkleurt niet, na 6 uur overschilderbaar en geur-arm.... gur-arm vind ik geen voordeel maar toch echt een nadeel. Niks zo lekker als vers geklodderwerk. Heb het al eens eerder getypt, iedere gek....

Maar heb toch gekozen voor dit geur-erm acrylvariantje want t is tenslotte winter en in de berging waar geen verwarming zit en het grondwater staat hoog plus is het een ruimte waar nog geen straaltje zon binnenvalt, kan die koperen ploert nog zo zn best doen,dat gaat hem no-way lukken. En die andere verf heeft blijkbaar de neiging om wat te vergelen in donkere ruimtes. 1 en 1 logisch

Maandag de berging en t halletje leeggehaald, op 2 op elkaar gestapelde muziekboxen van de man na. Die zijn loeizwaar en schuiven gaat net. Dat stukje vloer heb ik dus in 2 stukken moeten doen.

Ook maar meteen een manier moeten bedenken om die harige  lompe  knoesten uit die berging te houden.
Ze zijn zooooooo afgetraind,weet je, zodra ik met de waterbak kom, spurten ze in polonaise die berging in. Of als ze ook maar denken dat t water of iets eetbaar is....

Maar t is gelukt, gebarricadeerd met de strijkplank, tafeltje, 2 mattenkloppers en als kers op de taart, de stofzuiger. Ze zijn DOL op dat ding. Alleen al bij t zien van dat gevaarte zouden ze al bijna gaan emigreren.
Het was zo goed vergrendeld dat ik er zelf bijna niet door kon.

Toen de laatste de deur uit was gespurt kon ik beginnen en gewapend met stofzuiger, schuurpapier en water met ammoniak kon na dit alles eindelijk de kwast en roller tevoorschijn worden getoverd en was alles na een kleine 2 uur voorzien van een laagje grondverf en kon t drogen beginnen. Dit was dus idd na een uur al beloopbaar, ideaal!!
Aangezien t wasgebeuren ook in de berging staat, ook maar meteen een paar wasjes gedraaid.

Dag2 van het verfgebeuren...ik kon haast niet wachten tot de hielen t pand weer verlaten hadden en de kwast en roller weer uit t 'vet' gehaald en aflakken maar. Alles weer op dezelfde wijze afgezet en wachten tot t droog was....1 uur stond er op de pot.....ik was rond 12 uur klaar met kwasten en rond 6 uur!! durfde ik er pas op te gaan staan en liet dus zwarte schoenprofielen op de vloer achter. Kon ze wel wegvegen met een natte doek maar toch....

Dag 3 van het klodderverhaal....de man had de deur achter zich gesloten en na een schietgebedje de boxen voorzichtig terug op hun plek gemoved en zo ook de opelkaargestapelde geluidsboxjes waar het modem en aanverwante op staan. Weer met schuurpapier over dat stuk hene geschaatst, stofvrij gemaakt en weer aan de slag met kwast en roller. De boel bovenaan de trap afgezet, gegarandeerd dat er geen grobbebol langs zou kunnen....WRONG!! Er ontpopte zich terstond ene houdini die toch een manier had ontdekt om er langs te kunnen om een mooi printje te produceren.

Op zoek naar de dader en in no-time gevonden. Hoera voor de acrylverf en na een duchtige wasbeurt van de poetjes was de dader weer verfvrij.

Dag3 van het klodderavontuur. Jullie kennen onderhand t riedeltje van de man en zo. Pot verf, kwast en roller en t laatste stukje bekwast. De boel goed afgesloten en met argusogen die harige knoesten in de gaten gehouden maar houdini zou houdini niet zijn en jawel, weer printjes, alleen niet zo duidelijk als de vorige  * zucht*
Wederom een poe(t)sbeurt en maar gelijk besloten om de volgende dag de volledige vloer nogmaals van een lik verf te voorzien. Het is verven op laminaat en dus toch wel gevoelig voor die klauwkes. Met extra lik miss ook wat meer bestand.
Die extra lik is goed gelukt en ditmaal zonder Jayafdrukken. Voorlopig hang ik de kwast en roller ff in de wilgen. Tijd weer voor andere dingen. Wat weet ik nog niet maar komt goed.

Zo was de oude situatie  

en zo ziet t er nu uit

Ben er superblij mee, dat moge duidelijk zijn!!

Zo en nu weekend houden en voor jullie ook een goed weekend

Liefs Brigitte

TRAPPEN,TREDEN AND MORE

Na bijna 3 weken weer eens een berichtje van mijn kant. Tijd vliegt. Maar dat hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen.
Het zijn drukke weken geweest en ook nog eens arbeidsintensieve.

Ik had alweer verse plannen voor het laminaat in berging 1( het walhalla van de pluizenbollen 's nachts) en het halletje. Maar de trappen stonden bovenaan de lijst he.

Dus daar maar eerst mee begonnen. Om te beginnen met de leuningen. Had het helemaal uitgedacht....dacht ik.

Het knutselzeil had ik al over de keukentafel hene gedrapeerd om vervolgens die latten los te halen. Alle stuk of 50 doppen eraf gedraaid en netjes in een brocante melkkan gedeponeerd om vervolgens die planken eraf te halen en op de keukentafel te droppen. Klinkt simpel, toch?....not....Vorige bewoners hadden al die latten vastgelijmd!! Over op plan B en dus met omleidingen klodderen. Daar ging dus ook het meeste werk in zitten zoals jullie wel snappen. Eerst  alles in de grondverf gegooid en halsbrekende toeren uitgehaald toen de onderkanten van 2 trappen gedaan moesten worden want halverwege hielp er geen trap meer aan. En met mn 1.62 helpt t ook niet om op de tenen te staan. Dus laten vallen en hopen dat je de overkant met je hand opvangt zonder naar beneden te knikkeren...is allemaal goed gegaan.....op 1 x na... toen ik gewapend met emmer koffie en gevuld ontbijtbord de trap naar de woonkamer afliep, ondertussen denkende dat t nog een goeie reden is om een lichte trap te hebben want zelfs in t donker zie je alle treden....uhm....op die laatste na waar d schaduw op valt.....ik lande dus recht op de knotsknieën zonder t breken van bord en beker. Koffie over me heen maar die was al afgekoeld. Heb er van geleerd om de volgende keer of de traptreden te tellen of toch maar t licht aan t doen woehahaha

Afgelopen dinsdag kon ik dus eindelijk met aflakken gaan beginnen en gelukkig dekte alles in enen keer!!! Hou ik van.
Begonnen met de onderkanten want de dochter hoefde pas om half 3 naar haar stage dus de bovenste 2trappen waren geen optie. Met kunst en vliegwerk de moeilijkste treden afgelakt, apenkooi was er niks bij.
De dag erna waren alle hielen al op tijd de deur uit gerend en kon ik eindelijk aan de traptreden beginnen. Om en om.
 Veel gymnastiek gedaan en de benen zijn weer eens goed getraind want aangezien er een trap van en naar de woonkamer/ keuken gaat merk je pas hoe vaak je die trap gebruikt.
Gisteren de laatste stukken leuningen bekwast en meeeeeen wat ben ik blij dat t klaar is maar ook blij met het resultaat. De trap is niet meer massief en nadrukkelijk aanwezig. Kijk maar.

VOOR

VOOR DE HELFT.....

alles in de grondverf

1,5 pot grondverf, 2 potten hoogglansverf, kleur zonlicht van Histor en een pakje naproxnatrium verder en dan zie je dit...

Het was de hoofd- en spierpijn meer dan waard..
Nu verder gaan nadenken hoe ik t de berging in t vat ga gieten want zoals ook met de trap is het geen optie om overal poezelige voetjes vereeuwigd op de vloeren te zien....wordt vervolgd....

Tussen de lagen verf door waren de man en ik ook alweer 25 jaar getrouwd en dat hebben we met zn 4tjes gevierd onder het genot van een smakelijke maaltijd bij een Portugees restaurantje in Barendrecht. Op die 25 jaar ook al de nodige liters verf verbruikt en ook in verschillende kleuren....miss leuk om een keer in n post te verwerken

Nou ik ga nog eens bij jullie posten kijken want dat is er de afgelopen weken ook bij ingeschoten.
Fijn weekend allemaal

Liefs Brigitte

JAY EN DESTINY

Op de eerste plaats de beste wensen voor het nieuwe jaar eey.

3 januari, Jay en Destiny dus alweer 13 jaar, pffff . Tot eind februari 3 poezels van 13...

Zo ook de vakantie voorbij. Tenminste voor de zoon (2 weken) en de man (1 week). De dochter moet gewoon stage lopen, ocherm.

Maar met oud-en nieuw waren beiden gedrochtjes thuis, hoe heerlijk is dat!!
De zoon was eerder die week geveld door een griep en dus niet verstandig om dan weg te gaan.
Op oudjaarsdag voelde hij zich gelukkig alweer wat beter.

Het leek hier in het dorpse stadje wel een oorlogsgebied, zo ging het tekeer. Vind het altijd wel wat hebben en ruiken vind ik t ook heel specifiek. Alleen zo zielig voor alle dieren....

En dan ineens is het hele feestgedruis voorbij.....klaar met de feestdagen.....hello new year.
Dat het ineens allemaal klaar is vind ik altijd weer een anticlimax.

Vakantie voorbij, de zoon vanaf morgen ook op stage. Dus het huis weer voor mezelf alleen.
Ondanks dat ik de boom en aanverwanten nog niet echt beu ben, gaan ze morgen toch weer allemaal de doos/tas in tot over een maand of 11.
Tijd van komen enzo he, jullie kennen het wel.

Verheug me er al dagen op. Meteen de boel maar lekker soppen en een beetje veranderen. Ook daarvoor draait die grijze massa al een paar dagen overuren van wat waar en hoe enzo
Lekker opgeruimd, alles weer op zn  nieuwe  plek
Ik kom mn tijd wel. Ook altijd weer leuk om overal rond te kijken of ik niks vergeten ben, zoals ieder jaar. Wedstrijdje met mezelf....iedere gek......

Afgelopen week ook nog een aantal spullen gehad van vrienden hier in het complex. Spullen van hun geliefde kat,1 van mn oppaspoeskes, die ze van de week hebben moeten laten inslapen. Heel verdrietig allemaal.
3 Mandjes en een grote krabpaal. Nou daar maakten ze stante pede gebruik van na natuurlijk een uitvoerige snuffelactie.
Daar worden mn vrienden dan toch wel een beetje blij van, dat het allemaal gebruikt wordt.

 Ben benieuwd hoe lang de krabpaal het volhoud. We, lees de grobbebollen, hebben er al aardig wat versleten.

 Destiny ligt regelmatig in dit mandje. Ze hebben ook nog een overdekt mandje gehad en daar lag er dus ook 1 de rest van de middag in. Je zou maar kat zijn he...

Ook hebben we nog een ander nieuw item in de woonkamer, nl een vloerkleed. En dus ook precies op tijd nu het dan toch echt winter wordt

Ik ga eens genieten van mn voorgeschotelde maaltijd, geproduceerd door d man en wens jullie een fijne avond

Liefs Brigitte

HEERLIJKE DAGEN EN MORE TO COME

Zo, de eerste serie feestdagen zijn alweer voorbij, voorbij gevlogen. Heerlijke dagen.

Het begon op kerstavond toen het officieel al geen kerstavond meer was. De kinders moesten beiden tot 23.00 uur werken en toen nog met openbaar vervoer naar huis waar moeders ze tot 2 x toe bij de metro in de auto laadde. We zouden na hun thuiskomst de cadeaus gaan uitpakken.

Van de man had ik al te horen gekregen om vanaf half 4 voor de deur te gaan liggen want er werd nog iets voor mij bezorgd. OH? Hij hoopte op een neutrale doos en anders moest ik maar heel verrast reageren :))

Ik lag al een paar dagen voor die deur om de kerstcadeaus voor de gedrochtjes in ontvangst te nemen want we hadden alles via t net besteld, stik simpel. Niet winkel in, winkel uit en in ellelange rijen voor de kassa's maar gewoon relaxed vanaf de bank. Life as simple as possible. Het zijn al drukke tijden genoeg. De boodschappen had ik op donderdagochtend vroeg al gedaan met de voiture, ben niet echt gek.

Gauw de hapjes en drankjes op tafel gemikt en hup de cadeaus uitpakken.

(En hier keek ik dus al een week tegenaan en er bleef maar bijkomen.  )
Maar ben dus giga verwend door de zoon en dochter en niet te vergeten, door de man. Want zijn cadeau voor mij was een tv, formaatje ik-kan-de-ondertiteling-weer-lezen-zonder-met-mn-neus-tegen-het-scherm-te-hangen.
We, lees ik, heb de kerstdagen dus hangens/liggend/ zittend door gebracht al kijkende naar die kijkdoos. Best christmas ever want op eerste kerstdag werkte het weer ook nog eens mee:))

Nog een paar dagen en dan is het alweer 2016. Een jaar is niks.
Nou ik ga mn bord met voer naar binnen werken. De man is deze week vrij dus laat ik me verwennen door zijn kookkunsten.

Fijne avond en als ik jullie dit jaar niet meer spreek, fijne jaarwisseling en de beste wensen voor het nieuwe jaar

Liefs Brigitte

MERRY CHRISTMAS

HELE FIJNE DAGEN

LIEFS BRIGITTE EN CONSORTEN

OP AVONTUUR

Vorige week donderdag gingen de man ik naar een concert van Doro. Symphonische hardrock, echt mijn ding.
Daarvoor moesten we naar Antwerpen en 2 dagen ervoor begonnen de zenuwen toch wel door mn lijf te schieten. Niet vanwege het concert maar door de gebeurtenissen in Parijs. Je moet er toch niet aan denken .....

Maar we trokken de stoute schoenen aan, de man gympies en ikke lerskes  laarsjes.
Een pre-cadeau van de dochter voor de kerst want dat vond ze er beter uit zien dan mn uggies.
Het liefst wilde ze me al haar gekochte cadeaus geven, echt het geduld van, ja van wat, uhm , joe get mai drift

Voor de man en ik op de snelweg waren, waren we alweer een eeuwigheid verder, iets wat met een kwartier zou-moeten-lukken. Maar dikke vette file en dus dikke vette pech.

Bij Breda van de snelweg af en ff een maccie gepakt. Een mens moet tenslotte ook eten, nietwaar?
Snel naar binnen gewerkt en weer en route. Uurtje later kwamen we aan, ' ff' parkeren en een  flink  stukje lopen. Toen we naderbij kwamen zagen we al een politiebusje en vlakbij de ingang stonden 2 militairen onherkenbaar voor de deur, met mitrailleurs. Het was een onwerkelijk maar toch ook wel een veilig idee.
Bij de ingang van de zaal werden ook de tassen goed gecontroleerd. Nu had de gitarist ervoor gezorgd dat we op de gastenlijst stonden en backstagepassen kregen en mocht de man zn foto-apparatuur mee naar binnen nemen.

Niet dat hij veel kans kreeg om plaatjes te schieten want het was een jungle van handen met mobieltjes en handen met het hardrock-teken, \m/.
Ook geen doorkomen aan door die menigte, vertelde de man. Want ik bleef staan waar ik stond, als
een reddingsbaken voor de man.
Wat hier rond liep verschilde toch wel behoorlijk met wat er rond liep in Zoetermeer vorig jaar. Vorig jaar waren het met name mensen die in de jaren 80 waren blijven steken qua alles maar hier waren ze toch wel een stukje ruiger. Veel leer en lijven geperst in te kleine kleding, motorlaarzen,geruite shirts, lange goaties met elastiekjes erin, veel lang haar maar ook een hoop waar je met een grote boog omheen wou/zou lopen...
Je kon je ogen te kust en te keur rond laten gaan. Ook waren de vrouwen zwaar in de minderheid
Echt op het gemak voelden we ons niet .

Maar het concert was toppie en op het eind waren er meer gewapende mannen in de zaal waarvan er 1 de muziek leek te kennen en mee stond te headbangen, springen en te zingen. Hij had er duidelijk zin zoals hij daar stond met zn 3 zakjes chips.  Leuk om te zien.

Backstage nog even hallo gezegd, de man staan kleppen met de ouwe bekenden over bas- en gitaardingen. Doro zelf heb ik nog gegroet en ze lijkt me echt een schat van een vrouw maar ik ga er niet op af A: omdat ik te verlegen ben B:  ik niet zo' n hysterisch gedrocht ben  C: er al genoeg malloten bij haar op Audiëntie waren geweest ( ze zat in een kleedkamer terwijl de bandleden overal rondhuppelden en fans per stuk/ 2stuks binnen mochten voor een beperkte tijd. Nu waren we  de man  op zoek naar de gitarist om ff gedag te zeggen voor we gingen en hij was dus in dat hokkie en de man klopt aan en opende de deur waarop Doro wenkte dat we binnen konden komen. 2 bejaarde fans, echt hoor, zeker de 60 gepasseerd, waren nog binnen en ik weet niet waar ze aan hadden gesnoven maar dat ze ergens aan gesnoven hadden was wel duidelijk. De manager zat met argusogen zn oogappeltje  mealticket  in de gaten te houden en was ook absoluut niet gecharmeerd van het feit dat wij 'zomaar' binnen waren gekomen. Ik hoorde haar aufs Deutsch zeggen dat zij ons binnen had gelaten. Ik had t echt met haar te doen en dat is meteen ook gelijk punt D.
We verhuisden samen met de gitarist, na haar vriendelijk gedag te hebben gezegd, naar de hal en rond half 1 -1 uur  gingen we eindelijk  terug naar de auto. Ikke strompelend, want inmiddels kon ik niet anders meer en miste ik de ugglies als nooit tevoor.
Rond 2 uur rolden we binnen en zei al tegen de man,dat, mocht hij een bonk horen. hij niet moest schrikken maar dat ik dan in slaap was gevallen voor ik op bed lag.

Weer een ervaring en een herinnering rijker.
Ik wens jullie een fijne dag

Liefs Brigitte

KERSTIGE STUFF

Het is alweer december, tijd om wat kerstsfeer in het huis te gooien.
Op het smoelwerkboek waren er al earlybirds die eind oktober hun trots al hadden staan. Moet eenieder dan ook zelf weten maar laten we eerlijk zijn, of iig ikke zelf, hoe leuk ik het ook vind om die boom weer uit die boodschappentassen van de Dirk te plukken, zo leuk vind ik het ook weer om diezelfde boodschappentassen te vullen met diezelfde zooi. En het gaat altijd sneller dan andersom en ook een sport om niks te vergeten.
Vorige week ons echte nepgeval dus in elkander gemikt, op alfabet en ruien dat die boom kan!! Doet niet onder voor een echte.

Ieder jaar probeer ik de verlichting er goed in te mikken en dit jaar vind ik het   zoalsaltijd   goed gelukt. Vooral aan 1 kant.

Dit deed mn vader vroeger altijd en ik mocht dan de ballen erin gooien.
Ook hadden mn ouders een kerstgrot met een hangend engeltje bij de ingang. En uiteraard alle bijbehorende beeldjes zoals oa een kameel, os en schaapjes. Die beestjes legde ik voor het naar bed gaan omver, de rest waarschijnlijk ook, want die moesten dan ook, net als ik, gaan slapen. Kun je je dat nog herinneren Labrocasha?

Maar iig, de boom staat!
Ballen en aanverwanten hangen er ook in en ook ieder jaar neem ik me voor om niet alles neer te zetten, hangen of wat dan ook.
Zo krijgen een aantal dingen nog een lik van t 1 of ander maar ff kijken wanneer. Was een weekje aan het blaffen en snotteren met bijbehorende not feeling so wunderfull.

Vorige week donderdag zou ik weer een dagje meegaan met de man maar dat heb ik maar niet gedaan. Het aantal geproduceerde decibellen  per minuut zou zomaar Pieterburen op de stoep kunnen toveren op zoek naar de zeehond.
Thuis kon ik doen en laten wat ik wilde  weinig  en vooral onder een deken op de bank kruipen stond met stip op nummer 1.

Maar hier een paar shotjes van de kerstdeco

Toren van Pisa vanuit de keuken. De nok is afgebroken en staat inmiddels weer recht hoor. 1 van de takken er strak om heen geflaneerd. Das dan weer het voordeel van een neppert.

 En gezien vanuit de woonkamer

Ook had ik het sublieme idee om mn krans op te hangen via een ongebruikt lichtpunt in de woonkamer. Maar na het indraaien van een haak en een beetje aan die haak getrokken te hebben werd het een no-go

Het weegt allemaal niet zoveel maar denk genoeg om voor de kerst al naar beneden te zeilen dus heeft het een andere plek gekregen.

Lampje hier en een ballenrokje daar komt het uiteindelijk allemaal weer dik voor elkaar.

Deze post stond al een week klaar om op het WWW(wereldwijdeweb) gegooid te worden maar heb dus al een week mn laptop niet aangeraakt. Ken je zo eens hebben. Geen afkickverschijnselen gehad. En loop volgens mij ook giga achter qua posts van jullie. Daar nu maar eens mee beginnen, je kunt je dag erger beginnen toch? Bedoel, je wekker zou om 5 uur af kunnen gaan....oh wacht, dat was hier het geval. Zo niet mn ding, om midden in de nacht uit bed te kruipen en vooral niet om te draaien en er weer in t kruipen.
De dochter moest om half 7 met de metro naar haar stage-adres en ik was haar back-up, just in case ze niet wakker zou kunnen blijven/ worden.
Mijn dagje mee-met-de- man is ook een weekje opgeschort en daar ben ik dan dus ook niet zo rouwig om vandaag.

Weer wat fris en fruitiger na een ultra verkwikkende powernap, van een uurtje op de bank met een aantal fluffy poezelige haarballen die heerlijk warm tegen/over me heen lagen gedrapeerd.
Nou ik ga er maar weer eens een eind aan breien en de man zo uitzwaaien en kijken wat ik vandaag zou kunnen gaan doen. Dagje poetsen of een dagje bankhangen achter de laptop, hmm, tough choice. Anyway, ik wens jullie een hele fijne dag

Liefs BRIGITTE

KLAAR!!

Leuke reacties weer :))

De keuken is weer fris ende fruitig....voor zolang het duurt he. Ik let er wel op maar mn medeliefjes  uitschot  kijken niet zo nauw, want daar word toch altijd voor gezorgd?

Maar na het kuisen kon ik eindelijk aan de slag. Kreeg nog net niet de zweep van grootste kleine zus via de app maar of ik dan toch maar eens op wilde schieten hahaha

Afgelopen vrijdag eerst met een vriendin afgesproken bij het Alexandrium voor een bak koffie met wat lekkers en of ik haar wilde helpen met cadeaus uitzoeken voor de sint en de kerstman, pas de problemos.

Nou dat alles is uitermate goed gelukt en na een hoop lol was daar toch de tijd dat onze wegen weer gingen scheiden.

Rond half 3 viel ik binnen en na wat eten te hebben gefabriekt, zoon uitgezwaaid, mezelf op de bank geplant en ff wat kijken op de tv...dus not!!
Ff de tv ontvanger herstarten dan maar. Gebeurt vaker dus heb er al wat ervaring in......hmmm dat werkte volstrekt niet dus. Dan maar een volledige herstart, incluis het modem.....nondekanonne.....ook werkte voor geen fluit.
Dus na een uur of 2 en een hoop ge-uhm- vloek mijnerzijds kwam ik er dus achter dat het probleem niet bij mij lag maar dat de hele KPN landelijk eruit lag.

Tja wat ga dan doen? Juist, verder met de knutsels *zucht*

Tegellijm aangemaakt en de boel besmeurt en laten drogen. Kon er die dag dus verder helemaal niks meer mee. Gelukkig deed het intternet t hier wel want anders had ik op mn rug moeten gaan liggen om met mn tenen te gaan spelen. Nee dat wil je...

Ondertussen het avondvoer bereid en af en toe even naar mn mcflurry beker gekeken want geloof me, daar leek ie heus op....plant er en witte pollepel in en.....

NEED I SAY MORE!!??

Na een laagje tegelsmurrie werd dat wat minder maar toch.

Zaterdagavond, de man lag te pitten en het begon te kriebelen en had nog een beetje klei liggen en heb daarmee een kraagje erop geprut. Toen was het plaatje voor mij compleet....

Eergisteren nog een laatste laag tegelprut en klaar was Zjiet. Nog mn andere vaas erbij gepakt, die van die berenklauw. Die ook ingezeverd en ook die is nu volledig naar wens. Verder niks meer mee gedaan, was niet nodig.

Zo en nu snel de jas aan en weer met de man op pad, dagje werken.
Fijne dag

liefs Brigitte

BEETJE VAN DIT EN EEN BEETJE VAN DAT

Ja ik ben er nog hoor :))

Weken vliegen je rond de oren en nog even en we zitten onder de kerstboom te zingen  lallen?

Nu moet ik zeggen dat die ouwe met de rode mijter snel het land mag verlaten zodat ik mn kerstboom kan opzetten. Op het smoelwerkboek zie je op een aantal woonsites niet anders. De ene kerstboom na de andere popt tevoorschijn, waarvan ik de eerste begin november op datzelfde boekwerk detecteerde.
Voor mij nog te vroeg, anders ben ik hem rond de kerst al beu maar ach, er zijn veel ergere dingen op de wereld, dat hoef ik jullie niet te vertellen. Respect voor al die mensen over de hele wereld en niet alleen Parijs....

Vorige week, sinds een dik jaar, weer met de man mee geweest en ik vond het me een partij heerlijk!!
De dag vloog voorbij, zo ook de avond, hangend op de bank, de binnenkant van mn oogdopkes bekeken.
Morgen mag ik weer mee!!

Gisteren geprult in de keuken en de afwerkdingen van de bovenkastjes af gehaald, of hoe je die dingen ook noemt. Die grijzig dingen bovenop. Stoorde me er al langer aan. Aan de onderkant laat ik ze zitten anders zie je tl-balken zitten. Maar ga ze nog wel van een lik verf voorzien.

Nu kan ik er tenminste het 1 en ander opkwakken. Meteen een ander zicht en jullie raden het miss al, niemand die het is opgevallen :))

Vandaag weer verder gegaan met de kuisperikelen want als je dan toch bezig bent, meteen alles ff uitsoppen, uitzoeken en weg mikken wat weg kan. Ruimt lekker op. Daar hou ik van.
Donderdag nog ff de laatste paar kastjes en het aanrecht en dan kan ik verder met mn knutselwerkzaamheden, want ook dat gaat gewoon door.

Kreeg het toch weer op mn heupen en zin om met behangplak en kranten te gaan rotzooien.
Kleine preview.....

Nou ik ga nog ff wat kijken en op tijd mn bed in om er morgen fris en fruitig  brak  uit te springen kruipen.

Liefs Brigitte

STROLL DOWN MEMORYLANE

5 november, was het alweer 17 jaar geleden dat ons moederke haar strijd verloor. Blijft een donkere dag.
 Weer   Wat gaan rommelen in huis, je moet wat. Manlief had t haarfijn in de smiezen. De gedrochtjes niet, is ook niet erg.

Maar zo kwam ik dus terecht in mn picasa-webalbum waar ik de foto's heb zitten bekijken van ons vorige huis. We wonen inmiddels alweer dik 3 jaar in dit huis en begrijp me niet verkeerd, ben superblij met mn nieuwe huis maar heb toch een soort van heimwee. Niet naar het dorp of het huis zelf maar naar de sfeer in dat kippehokkie, want dat was het serieus, een klein kippehokkie. Een vriendin vroeg me laatst of ik al mn spullen hier in het dorpse stadje had gevonden. Haar ogen puilden uit toen ik vertelde dat bijna alles in dat smurfenhuisje had gestaan.

Zoals manlief altijd zegt, ook al hebben we een nog groter huis, dan krijg jij dat nog vol. Zegt hij liefdevol hoor. Plus heeft hij ook gelijk hihihi

Ff een paar foto's van ons vorige huis, gewoon ff voor de fun.

De lichte blokken waren eerst terrakleur gebeitst.
Allemaal met een klein kwastje ingekleurd en de rest met de roller uiteraard. Dacht zoek er ff de posten bij die ik tussendoor bijhield maar helaas pindakaas, wel de posten maar de foto's zijn in geen velden of wegen te bekennen.

Maar heb er een paar opgesnord, zodat jullie een idee hebben....Eerst geschuurd en met vergrijsd wit gebeits, geen succeswant t ging van terra naar roze -_-

voor...

tussen..

na

Zo was de keuken in het poppenhuis ook van het formaat inieminie maar ook hier die sfeer. De man en ik hadden de keuken zelf in elkander gezaagd, geschroefd, getimmerd en bekwast. Ikke het kwasten en de man de rest. De eerste kleur van antiek groen......ja heus!!

Was er dolgelukkig mee maar later werd ik dol van de drukte, mede door de kleur. En zoals het een Zjiet betaamd, werd het groen verwisseld voor een zelfgemengd off white mat kleurtje, de webbing vervangen door op maat gezaagde dunne planken en dit alles terwijl de man een paar dagen de hort op was. Toppie. En toen werd het dus zo..

Nog steeds druk en vol maar qua kleur veel rustiger. Achteraf zo'n spijt van dat we de kraan en spoelbak niet mee hebben genomen naar hier. Wel meer spullen waar ik spijt van heb, zoals het grind, weggegeven aan de mensen die de keien, zo'n stuk of 80 a 90 kwamen halen.

Het huis was op zn zachts gezegd apart. Beneden verraadde niet hoe ruim de slaapkamers boven eigenlijk waren. 1 slaapkamer meer dan nu. Onze slaapkamer was bijna 2 x zo groot als we nu hebben. En een dakkapel, heerlijk vond ik dat. Als het regende was ik zo vertrokken, zo ook als de wind buiten loeide. Het bed stond ook regelmatig anders, iets wat nu dus niet meer kan. Vind de man niet erg hahaha

Plek genoeg voor kastjes, tafeltjes zonder eroverheen te moeten springen.

De wc was voor smurfen, niet voor mensen van n metertje of 2 want dan kon de deur niet dicht :)), tenminste kon wel dicht maar dan moesten ze de knieen naast hun oren leggen hahaha
Daar hadden wij dus geen last van.

Dit is de enige foto die ik dus nog van de wc heb maar geloof me, het was nog geen meter bij een meter en de pot stond ook nog niet eens in het midden. Heel verhaal maar denk niet dat jullie daar op zitten te wachten hahaha

Lampen hingen en hangen nog steeds op mijn hoogte en er liepen er een hoop tegen de lamp (en)...letterlijk
Zo wilde ik in het nieuwe huis de kleur grijs ipv taupe, zoals in het oude huis.

De kleur haas van histor. Had nog in een blik maar ook die gaf ik weg, aan de nieuwe bewoners van ons oude stulpje. Vonden ze zo mooi.
Die kleur zag je terug in het hele huis, van beneden naar boven. De enige ruimte die deze kleur niet had was de badkamer.

 Ook een klein hokje waar je nog maar net je derriere kon draaien maar ook 1 met een sfeertje, gecreeerd door onszelf. En daar zit t hem denk ik ook in. We hadden dat huis van boven naar beneden aangepakt en alles in onze eigen smaak.

De badmat paste precies 

Onze huidige stulp komt ook steeds meer in de goeie richting hoor en ik geniet er nog elke dag van. Zo staat er al een bak met behangplak te wachten op me en gaat er een grote pot in de papiermachee.
De takken met malisappeltjes(?) liggen al t wachten om die papiermacheevaas in gekwakt te worden.

Ik kan hier zo mn ei kwijt in dit huis. Blijft zo leuk om toch steeds alles weer of iig veel dingen anders weg te zetten. En dat was in het oude huis beperkt hoe t te zetten.

Ik doe dus al dagen erover om deze post af te maken. En denk dat ik die tijd ook ff nodig had.  En ja  ik ben superblij met ons huidige huis. De rest komt gaandeweg allemaal vanzelf.
Ben weer helemaal opgepept en heb weer volop energie om van alles en nog wat aan te pakken en te gaan doen. Maar eerst die aanstaande vaas :))

Ik wens jullie een hele fijne week

Liefs Brigitte